آنكه مدت و مهر را در اينقسم از نكاح بايد ذكر نمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : بنابراين همانطوريكه ايجاب نكاح دائم را بيكى از سه لفظ [ انكحت ] و [ زوّجت ] و [ متعت ] واقع مىسازند ايجاب متعه را نيز بايد بيكى از آن سه انشاء نمايند . لازم بتذكر است كه در نكاح دائم انشاء نكاح با لفظ [ متعت ] مورد خلاف و نزاع بود ، برخى در آن اشكال و گروهى آن را بدون اشكال ميدانستند ولى در اينجا انشاء نكاح متعه با اين لفظ را احدى از فقهاء اشكال نكرده است . سپس مىفرماين : همانطوريكه مرحوم مصنف فرموده تنها اضافه‌اى كه اينقسم از نكاح بر نكاح دائم دارد اينست كه در اينجا ذكر مدت كه مضبوط و مصون از كم و زياد باشد لازم و واجب مىباشد . مضبوط نمودن مهر به اين استكه مالى را كه مهر قرار ميدهند اگر كيلى است با كيل و اگر وزنى است با وزن و اگر عددى مىباشد با ذكر عدد مشخص و معيّن كنند . البته در هرسه ( كيلى ، وزنى ، عددى ) معتبر است متعاقدين ( زن و شوهر ) مال المهر را مشاهده نموده يا با توصيفيكه رافع جهالت است آن را معيّن نمايند تا بدينوسيله غرر بر طرف گردد . در نتيجه بايد گفت : اگر در عقد متعه مهر را ذكر نكرده و به آن اخلال وارد نمايند